Vasten­voettocht

Terugblik 29 / 3 / 2019

Vasten­voettocht

Naar jaarlijkse gewoonte organiseren we een fakkeltocht. Deze keer in en rond de buurt van onze vaste stekje, het Plushuis, de pastorij van Pede. De tocht start rond het kampvuur. We gaan samen op weg en staan af en toe stil om te luisteren naar een vraag waarmee we opnieuw op weg gaan en met elkaar in gesprek gaan.

Onze weg begint bij het kruis, onder het kruis – daar waar de Romeinse soldaten Simon van Cyrene dwingen Jezus te helpen: ‘Zij vorderden een voorbijganger die van het veld kwam, Simon van Cyrene, de vader van Alexander en Rufus, tot het dragen van het kruis.’ (Marc. 15, 21) Hoewel een kruis dragen samen met een veroordeelde beneden de waarde van een vrij man is, neemt Simon het kruis op om Jezus te helpen. En Jezus? Hij maakt "een geschenk" van Zijn Kruis. Hij zegt: "Wie zijn kruis niet opneemt en Mij volgt, is Mij niet waardig." (Mt. 10,38). Simon krijgt een geschenk. Op bijzondere wijze laat Gods Zoon hem meewerken aan het heil dat Hij de wereld schenkt.

Waar, wanneer, hoe word jij geroepen om je kruis te dragen?
Als we verder de weg met Jezus gaan laten we ons in beweging zetten vanuit de liefde voor mensen. De Parabel van de barmhartige Samaritaan (Lc. 10, 30-37) mag ons inspireren.

Wie heeft jouw hulp/zorg nodig?
De weg gaan met Jezus is ook God liefhebben met heel ons zijn. Die liefde krijgt vorm in het gebed. We hebben hierin van Jezus te leren. In Mat. 26, 40-42 lezen we hoe Jezus zijn leerlingen meeneemt na het avondmaal en hen vraagt met Hem te waken en te bidden. Maar ‘Toen ging hij naar zijn leerlingen en vond hen in slaap’. Dit doet ons nadenken en delen over ons bidden.

Hoe, waar, wanneer bid je? Hoe beleef jij het gebed: als een vraag aan God of als een antwoord op God? Wie neemt het initiatief als je bidt?
Een laatste halt houden we bij het woord ‘vasten’. We denken dan aan niet of minder eten. Of is het juister om te zeggen: anders eten? We kiezen er bewust voor om niet te eten zoals anders. Om stil te staan bij de betekenis hiervan luisteren we naar de broodvermenigvuldiging (Matt. 14, 15 – 21) en stellen onszelf de vraag:

Welke betekenis heeft eten voor jou? Wat betekent vasten en wat betekent feesten?
Ondertussen lopen we langs verharde en onverharde, stenen en modderige paadjes. We delen met elkaar en zoeken een vaste hand wanneer we wegglijden. We vinden de weg terug naar de kerk waar we verwacht worden en thuiskomen. Samen nemen we nog even de tijd om stil te zijn, het stil te maken in ons hart en God, de Heer, te loven met liederen. Moe, maar voldaan keert iedereen terug naar huis, uitkijkend naar waar de tocht ons volgend jaar kan brengen …

Tine

| PLUSbegeleidster
All pages & images © PLUS Federatie Dilbeek